تبلیغات
وبلاگ عاشقانه ی منصور - غم رو دیلت كن

وبلاگ عاشقانه ی منصور

از با تو بودن دل برایم عادتی ساخت که هیچگاه بی تو بودن را باور ندارم.!!

غم رو دیلت كن

دروغ و خیانت رو هك كن

از انسانیت كپی بگیر و سندت كن

با صداقت و وفا و معرفت چت كن

از زیباترین خاطره زندگی وب بگیر

تو پروفایل قلبت یه قلب تیر خورده بذار و بگو

عاشق عشق هستی و عاشق عشق باش

در مسنجر قلبت عشق رو اد كن

وبه احساسات عشقت پی ام بده

غم رو دیلت كن

و واژه بدی رو رینیم كن

برای غرورت آف بزار آخه (دنیا دو روزه)

روی تخته سنگی نوشته شده بود:

 اگر جوانی عاشق شد چه کند؟

 من هم زیر آن نوشتم:

باید صبر کند

 برای بار دوم که از آنجا گذر کردم

 زیر نوشته ی من کسی نوشته بود

 اگر صبر نداشته باشد چه کند؟

 من هم با بی حوصلگی نوشتم

 بمیرد بهتر است

 برای بار سوم که از آنجا عبور می کردم

 انتظار داشتم زیر نوشته من نوشته ای باشد

 اما زیر تخته سنگ جوانی را مرده یافتم...









پروانه به شمع بوسه زد و بال و پرش سوخت

                                      بیچاره از این عشق سوختن آموخت

فرق منو پروانه در اینست

                               پروانه پرش سوخت ولی من جگرم سوخت

      













دوستت دارم . شاید تکراری باشه اما ارزش نوشتن دوباره داشت

گویند شقایق ها نمی میرند ، تا

 

مرگ شقایق ها دوستت دارم




عشق واقعی اینجوری بایدباشه

عشق خاطره ای است که زمان را توان نابودی آن نیست.

نوایی است روح پرور. شاد و خوش آهنگ. نوایی که ترنم آن

به گوش نمی رسد.



عاشق تنها
حقیقت دارد که تو می‌توانی با دست‌های من
     سه تار قلم مو را بنوازی و نُت‌های رنگ پریده را  فیروزه‌ای کنی
    ( باید بسیار زیسته باشی که این همه از آسمان آکنده‌ای)

    حقیقت دارد که من می توانم با شعر های تو
    با باران مشاعره کنم .. و بند نیایم
    ( باید بسیار گریسته باشم که این همه در واژه های تو غوطه‌ورم‌)

   تا من بنفشه ها را  میان شب های زمستان قسمت کنم ،
   تو یک خوشه انگور به صدایت  تعارف کن
   خطی از شعرهایت را که بخوانی ،سال ، تحویل می شود
   (حقیقت دارد که در حضور تو بودن .. همیشه از نبودن زیبا تر است
 دوست دارم....

 (print image)

 

به چشم من نگاه نكن ، دوباره گریت می گیره

ساده بگم كه عشق من ، باید تو قلبت بمیره

فاصله بین من و تو ،‌ از اینجا تا آ سموناست

خیلی عزیزی واسه من ، ولی زمونه بی وفاست

قسم نخور كه روزگار ، به كام ما دو تا نبود

به هر كی عاشقه بگو ، غم كه یكی دو تا نبود

بگو تا وقتی زنده‌ام ، نگاه تو سهم منه

هر جای دنیا كه باشی ،‌دلم واست پر میزنه

برای این در به دری ، تو بهترین گواهمی

دروغ نگو ، كه می دونم همیشه چشم به راهمی



 (print image)

 

ببخش اگه تو قصه مون ، دو رنگ و نا مرد نبودم


ببخش که عاشقت بودم ، خسته و دل سردنبودم


ببخش که مثل تو نشد خیانت رو یاد بگیرم


اگر که گفتم به چشمات بزار واسه توبمیرم


ببخش اگه تو گریه هام دورنگی و ریا نبود


اگر که دستم مثل تو با کسی آشنا نبود


ببخش اگر تو عشقمون کم نمیزاشتم برات


ببخش که یادم نمیره اون روزای پاییزی رو


لیاقت دستای تو بیشتر از این نبود عزیز


نه ، نمی خوام گریه کنی برای من اشکی نریز


لیاقت چشمای تو نگاه پاک من نبود



 

 

حرومت باشه این دنیا تو که از درد من شادی

تو که روز جداییمون تموم شهرو گل دادی

تو که از شوق مرگ من لباس سرخ پوشیدی

کنارم سالها بودی منو هرگز نفهمیدی

حرومت باشه این دنیا تو که خون منو خوردی

تو که اشک منو هدیه واسه یار خودت بردی

 یکی با گریه و هق هق چشاشو خیس و تر می کرد

یکی شبهاشو با یاد تو و عشق تو سر می کرد

یکی بی همدم و تنها شبها تا صبح می بارید

یکی هم مثل تو هر شب بدون غصه می خوابید

حرومت باشه اون شبها که پای تو سحر می شد

تو غرق خنده اما من وجودم در به در می شد

بسوزه دفتره شعری که صفحه صفحه می دیدت

حرومت باشه اون شعرا که خط به خط پرستیدت

 


 

بگین بباره بارون،ِ دلم هواشو کرده

بگین تموم شدم من ، بگین که برنگرده

بهش یگین شکستم ، بهش بگین بُریدم

نه اون به من رسیدُ ، نه من به اون رسیدم

برهنه زیر بارون ، خرابُ درب و داغون

از آدما  فراری ، از عاشقا گریزون

بذار کسی نبینه ، غروره گریه هامو

بذار کسی نفهمه ، غم ِ تو خنده هامو



 

 

 

هرگـــز نشد بیـــای پیشـــم  بگیــری دستـــای منـو

 بـدونــی من عـاشقتـم گوش کنی حرف هـــای منـو

تو بی وفا بودی ولی اون که برات می مــرد منـم

 تــا زنـده ام دوسـت دارم اینــه کــلام آخــــــــــرم

مـن کـه نتـونستـم تو رو یه لحظـه تنـهــات بـذارم

 تـو سـردی خاطـره هـام بگـم کـه دوســت نــدارم

دلـم می خواد همیـن یه بار اشکامو پنهون نکنـــم

 باور کنی تو رو می خوام غربت و زنــدونی کنم

بیـام به شهــر خاطــرات غرق بشم تـوی نگــات

 دیـونـه وار فدات بشـم ، بمیرم من واسـه چشــات

امـا هنـوز فاصلمــون دوره و دست من جداســت

 ترانــه ی سکــوت من تو بغض آخرم  رهاســـت 

کاشکی می شد فقط یه بار بیای بگی دوست دارم

 تــو چشــم من نگـاه کنـی بگــی کـه عــاشقت منم

 



 

 

گفتی که امشب اومدم بهت بگم باید برم

گفتی می خوام بهت بگم همین روزا مسافرم

باید برم برای تو فقط یه حرف ساده بود

کاشکی میدیدی قلب من به زیر پات افتاده بود

سفر همیشه قصه رفتنه و دلتنگیه

به من نگو جدایی هم قسمتی از زندگیه

همیشه یک نفر میره آدم و تنها میزاره

میره یه دنیا خاطره پشت سرش جا میزاره



 

 

همیشه خاطراتت سر به سرم می ذاره


دوباره اشك و بارون تو رو یادم می اره


می خوام واست بخونم ، بدونی دل اسیره


هنوز شروع نكرده داره گریم میگیره


چیزی واسم نمونده جز غم این جدایی


حتی باور ندارم شاید یه روز بیایی


حسرت تو همیشه توی دلم می مونه


آخر قصمونو فقط خدا میدونه


توی قنوتم هر بار از خدا خواستم

 
راضی بشی به اونچه من از شما می خواستم


اما گذاشتی رفتی گریه هام رو ندیدی

 
حتی به روی اسمم خط سیاه كشیدی


عشق تو رو،ولی من،هنوز كنار نذاشتم


توی دل عاشقم نفرتِ تونكاشتم


حسرت تو همیشه توی دلم می مونه


آخر قصمون فقط خدا میدونه



 

 

چرا تهمت میزنی خودت که بی وفاتری

خودم با چشام دیدم دل از غریبه میبری

حالا که عاشق شدم حرف از جدایی میزنی؟

تو چقدر نا مهربونی چرا قلب و میشکنی؟

پشت سرم باز بد بگو خیلی زیاده طاقتم

تو برو بی خیال عزیز منم که بیلیاقتم

با دنیایی حرف دروغ آتیش زدی به زندگیم

باور این دروغاتم بذار به پای سادگیم

آره تو خیلی خوبی همه بدیها از منه

عیب از دل نازکمه که با تلنگر میشکنه

باشه برو منم میرم منم میشم مثل همه

بذار همه بهم بگن یه عاشق در به دره

اما میخوام یادت باشه دوست دارم هرجا باشی

خاطرتو بازم میخوام با هر کی که میخوای باشی... 



 

کی اشکهاتو پاک می کنه، شبها که غصه داری؟

دست رو موهات کی می کشه، وقتی منو نداری؟

شونه ی کی مرحم حق حقت می شه دوباره؟

از کی بهونه می گیری، شبای بی ستاره؟

برگ ریزونای پاییز کی چشم به رات نشسته؟

از جلو پات جمع می کنه برگهای زرد و خسته؟

کی منتظر می مونه،حتی شبهای یلدا؟

تا خنده رو لبهات بیاد،شب برسه به فردا...

کی از سرود بارون قصه برات می سازه؟

از عاشقی می خونه وقتی که راه درازه؟

کی از ستاره بارون چمشمهاشو هم می ذاره؟

نکنه ستاره ای بیاد، یاد تورو نیاره؟



 

وقتی دستام خالی باشه وقتی باشم عاشق تو

توی دل چیزی ندارم که بدونم لایق تو

دلمو از مال دنیا به تو هدیه داده بودم

با تموم بی پناهی به تو تکیه داده بودم

هر بلایی سرم اومد همه زجری که کشیدم

همه رو به جون خریدم ولی از تو نبریدم

هر جا بودم با تو بودم هر جا رفتم تو رو دیدم

تو سبک شدن تو رویا همه جا به تو رسیدم

اگه احساسمو کشتی اگه از یاد من و بردی

اگه رفتی بی تفاوت به غریبه سر سپردی

بدون اینو که عشق من شده جادو به طلسمت

یکی هست اینور دنیا که تو یادش مونده اسمت



 

 

 برو خوبم به سلامت ، تو به من دینی نداری

    برو با خیال راحت ، چرا اینقدر بی قراری ؟

  برو پیش عشق تازه ت ، نگران من نباش

        تو چشام نگاه نکن ، نمک رو زخم من نپاش

  نمی خوام توی نگاهت ببینم نفرتو راحت

    یا تحملم کنی و واسه تو بشم یه عادت

  اگه دیگه چشمای من تو دلت جایی نداره

     اگه حرفام روی لب هات گل لبخند نمی کاره

  برو تا بازم بخندی ، من به لبخند تو زنده م

    وقتی تو پیشم نباشی ، به خیالت دل می بندم

  اگه واسه قصه ی ما شعر عاشقونه ای نیست

      یا اگه برای موندن دیگه هیچ بهونه ای نیست

  اگه فکر میکنی دیگه ، این من و تو ما نمیشه

    برو خوبم ، به سلامت ، خوب و خوش باشی همیشه

  تو که تقصیر نداری ، تنهایی تقدیر منه

     غم و گریه و جدایی ، همه تقصیر منه

  برو خوبم ، به سلامت

       تو به من دینی نداری برو با خیال راحت